Szczególnym stylem półobrazów z tych wczesnych lat jest szereg domów, gdzie każda para jest połączona murem wzdłuż frontu, jak w Paragon w Blackheath, gdzie pusta kolumnada biegnie między domami. Najwcześniejszymi przykładami były stosunkowo duże domy z dostępem z tyłu, ale od mniej więcej tego samego czasu wiejskie domki były czasami budowane jako „domy podwójne”, głównie w celu zaoszczędzenia na dodatkowych ścianach.

Budowa szeregówek w dobrej lokalizacji

W XIX wieku ojciec i syn, John Shaw, sr. i John Shaw, Jr., opracowali projekty domów bliźniaczych w Londynie. Przykłady ich pracy można zobaczyć na Chalk Farm w północnym Londynie. John Nash, bardziej znany z tarasów regencyjnych, zbudował kilka bliźniaczych willi po obu stronach Kanału Regenckiego, które zostały stylizowane na duże pojedyncze wolnostojące wille z wejściami z boku. Podobnie John Claudius Loudon, ogrodnik krajobrazu zbudował parę bliźniaczych willi na tarasie w Porchester w 1825 roku, modnych do pojawienia się jako jeden dom. W swojej książce z 1838 r. „Ogrodnik podmiejski i towarzysz willi” doradza, jak ukryć połączenie za pomocą fałszywych okien. Natomiast więcej o budowie domów w zabudowie szeregowej dowiesz się na stronie www.szeregowkibialystok.pl.

W ustawie o zdrowiu publicznym z 1875 r. opisano budowę i wielkość minimalną domu szeregowego oraz siatkę dróg żelaznych, którą muszą przyjąć miasta. Ograniczyło to opłacalność umieszczenia półogrodu w dużym ogrodzie. Stwierdzono w nim, że linia zabudowy powinna być oddalona od siebie o 11 m, a tylny dostęp do niej powinien umożliwiać usuwanie oleju nocnego. W 1875 r. uważano, że posiadanie w domu prywatki jest niezdrowe. Zimna woda pochodziła z rury stoiska na podwórku, a oświetlenie było za pomocą świec lub płaszcza gazowego. Ogrzewanie i gotowanie odbywało się na węglu, a gorąca woda gotowana była w czajnikach w salonie. Kuchnie były rzadkie – zajęcia na mokro odbywały się na zewnątrz lub w czaszce. Później woda była doprowadzana do domu, a niektóre pożary w salonie miały tylny kocioł do podgrzewania domu.

Pokój z kuchnią w szeregówce

Budowa szeregówek – ekonomia i prostota

W czasie I wojny światowej ukazał się Raport Tudora Waltersa o poprawie standardu zakwaterowania w domach przystosowanych do potrzeb bohaterów. Budownictwo mieszkaniowe, zagospodarowanie przestrzenne i inne. Ustawa z 1919 r. (Ustawa o Dodatkach) zawierała te zalecenia, w tym jedno zezwalające na układ osiedla w stylu Radburn. Spodziewano się więc, że małe skupiska do 15 domów będą kręciły się wokół małych przepaści w drodze powiatowej. To z kolei przechyliło równowagę ekonomiczną z krótkich tarasów na pary domów w zabudowie bliźniaczej.